Üç ressamın birer portresi Beyoğlu'ndaki bir galerinin kış sergisine asılmıştı ve görevlinin üç notundan biri yanlıştı.
1884 sonbaharının sonlarıydı. Beyoğlu'ndaki bir sanat galerisi büyük kış sergisine hazırlanıyordu. Üç genç ressam vardı: Şevket, Nermin ve Belkıs. Her birinin birer portresi sergiye seçilmişti. Galerinin art arda dizilmiş üç salonu vardı ve salonlar giriş kapısından başlayarak sayılıyordu. Her salonda tablolar üç sıra hâlinde, biri ötekinin üstünde asılıyordu. Duvarlar neredeyse yerden tavana kadar tabloyla doluyordu. Her portrenin kendi modeli, kendi çerçevesi ve kendi arka planı vardı. Asma işlerine bakan görevli elinde kalemle salondan salona koştu. Kapılar açılmadan önce planın üstüne üç kısa not yazdı. O telaşın içinde notlardan biri yanlış çıktı.
İpuçları
A notu: ikinci salondaki portre yaldızlı çerçevede değildi.
B notu: amiral portresi, meşe çerçeveli portre ve arka planı gri olan portre üç ayrı tabloydu.
C notu: piskopos portresi ile dul kadın portresinden biri ikinci salonda asılıydı, öbürünü ise Nermin yapmıştı.
Görevlinin A, B ve C notlarından yalnızca biri yanlıştı.
İkinci salonda asılı portre, dul kadın portresi ve arka planı kahverengi olan portre üç ayrı tabloydu.
Şu üç ifadeden yalnızca biri doğruydu: amiral portresi ikinci salonda asılıydı; abanoz çerçeveli portre ikinci salonda asılıydı; Şevket'in portresi üst sırada asılıydı.
Şu üç ifadeden ikisi doğruydu, biri yanlıştı: Şevket'in portresi birinci salonda asılıydı; arka planı kırmızı olan portre alt sırada asılıydı; arka planı kahverengi olan portre üst sırada asılıydı.
Şu iki ifadeden yalnızca biri doğruydu: piskopos portresi üçüncü salonda asılıydı; aynı portrenin arka planı griydi.
Şu üç ifadeden yalnızca biri doğruydu: Nermin'in portresinin arka planı kırmızıydı; meşe çerçeveli portrenin arka planı griydi; ikinci salondaki portre orta sırada asılıydı.
Amiral portresi ile dul kadın portresinden birini Şevket yapmıştı, öbürü ise orta sırada asılıydı.
İpuçlarını oku, olamayacakları ele, olması gerekeni kanıtla. Her GRIDIGMA bulmacası, her adımın gerekçesini gösteren bir çözücü tarafından doğrulanır; yani çözüm hiçbir zaman bir tahmin değildir.